04.08.2012

Skutek niepewności

Pełna obaw
Dusza wymusza ciągle
Posłuszeństwo

Na sobie

1 komentarz:

  1. komu dusza posluszna...

    nie jest to milosc skoro pelno obaw i wymusznaia
    nie jest to Swiatlo, skoro mrok czai sie w kazdym
    cieniu slow wydartych bolowi
    nie jest to Dobro, skoro przymus i brak radosci...

    porzuc strach i posluszenstwo
    wolna na wietrze i w sloncuL kochaj kazdego,
    kto dlon poda i usmiech
    a dusze wylecczysz i dzien powitasz
    codziennie zaskakujacym zachwytem :)

    serdecznosci i usmiechy...
    juz babie lato wsrod jarzebin sie placze
    i sennie melancholia atlasi rozgoraczkowane lato
    gdy na wzgorzach noca plona minione leki
    jesien przywita spacerem i jablkiem soczyscie w westchnieniach wyciszonym duchem :)

    pozdr.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za poświęcenie czasu i energii na zapoznanie się z moimi skromnymi wierszami. Będę bardzo wdzięczna za każdy komentarz ich dotyczący. :)

Aby formalności stało się zadość, to przypomnę, że kopiowanie wierszy jest zabronione.

Kopiowanie tekstów jest zabronione.
Wszelkie prawa zastrzeżone.