06.08.2014

Solo tu

Nikt nie zadzwoni
Nikt nie napisze

Nikt nie zapuka
Do otwartych drzwi

Mityczni ludzie
Pochowali się przede mną
Po kątach

A może
To mnie ktoś wcisnął
W najdalszy zakątek
Świata

1 komentarz:

  1. Pomijając tytuł, wiersz mi się spodobał. Szczególnie cztery ostatnie wersy.

    Bardzo ładnie ujęłaś tutaj samotność oraz niepewność podmiotu lirycznego co do tego, czym ten stan jest spowodowany. Bo czy to wina podmiotu, że ludzie się przed nim chowają, samych ludzi czy jeszcze innych czynników, które mogłyby upchnąć go w owy najdalszy zakątek?

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za poświęcenie czasu i energii na zapoznanie się z moimi skromnymi wierszami. Będę bardzo wdzięczna za każdy komentarz ich dotyczący. :)

Aby formalności stało się zadość, to przypomnę, że kopiowanie wierszy jest zabronione.

Kopiowanie tekstów jest zabronione.
Wszelkie prawa zastrzeżone.